THAILAND
Op 18 februari nemen we de nachtbus naar Aloo Setar in Noord-Maleisië, vandaar rijden we door naar Kuala Perlis waar we aan boord gaan van de Ferry naar Satun in Thailand. In Satun nemen we het Thais rammekekarreke (met karaoke) naar de stad Trang in de gelijknamige provincie waar we overnachten. De volgende ochtend nemen we de boot naar “Koh Libong”, een eiland in de Andamanse zee.
Het eiland Libong is bekend voor de aanwezigheid van zeekoeien (dugongs) en als trekpleister voor vogels. We verblijven er 6 dagen in een bungalow met alle comfort op 10 meter van het strand. De meeste bungalows zijn leeg en het is er heel rustig. Er is een restaurant met lekker eten en een goedgevulde bar. Door de lage prijzen hoeven we ons niets te ontzeggen. Wat doet een mens zoal om zijn dagen te vullen op een tropisch eiland?
Een boekje lezen op het terras van onze bungalow en genieten van het uitzicht.


De Tsunami evacuatie route localiseren

Baden bij zonsondergang

Bootje varen rond het eiland

Vogels spotten

.

Nogmaals de zonsondergang bewonderen

Kortom: Een hondeleven!

Verblijven op een paradijselijk eiland was één van de dingen op mijn TeDoen-lijst en dat kan alvast geschrapt worden. Een andere zaak die ik kan schrappen is het behalen van mijn PADI open water duikbrevet. Na 2 volle dagen, 4 duiken op de koraalriffen en een geslaagd examen kan ik mij voortaan wenden tot elk duikcentrum ter wereld om de onderwater fauna en flora te bewonderen tot een maximum diepte van 18 meter. Het is moeilijk om de pracht van de onderwaterwereld te beschrijven. De foto’s spreken voor zichzelf.





Alvorens Trang te verlaten gaan we Singapore Chicken Rice eten in het pas geopende restaurant van mijn duikinstructeur Mervyn.

Op donderdag 26 februari namen we de bus naar Bangkok, waar we ons visum aanvragen voor Laos. Woensdag 5 maart reizen we terug in de tijd naar Laos. Hopelijk hebben ze daar internet.
Tot schrijfs,
Kris & Cécile
mars 7, 2009 à 12:19
moet…weerstaan…aan…de…jaloezie…
Amai Cecile en Kris, ik denk dat jullie nog geen seconde spijt hebben gehad van jullie beslissing. Sluit al je ervaringen op in een hermetisch doosje en jullie weblog en kom het dan bij ons eens openen als jullie terug zijn
Bon Voyage, mes chouchous!
pieter